|
|
|
:: English :: سلام بالاخره سال نو هم بهصورت جدي آغاز شد؛ ميگویم جدی چون تعطيلات سال نو رسماً 5 روز، اسماً 13 روز و جداً 31 روز است! به عبارت سادهتر حداقل يك ماه طول ميكشيد تا مردم از حال و هواي تعطيلات نوروزي و ماچ و بوسهها! بيرون آمده و به روال عادي زندگي بازگردند. به اين فكر ميكردم كه شايد دليل اين مسأله اين باشد كه مردم عجلهاي براي بيرون آمدن از حس شيرين و كرخ سال نو و بهار را ندارند، چه اگر ضرورتي وجود داشته باشد، ما ايرانيان به طرفةالعيني در رأس امور خواهيم بود. صد البته سؤالي كه به ذهن ميرسد اين است كه ضرورت را چگونه تعريف كرده و ميسنجيد؟ بعد هم از آنجا كه ما مجله اينترنت هستيم و دوست داريم همه چيز را به اينترنت ربط بدهيم، ذهنم به اينكه آيا اينترنت يا سرويسهاي نسبتاً جديد و امروزي مثل پيامك اصولاً ضروري هستند يا خير، مشغول شد. به اينكه آيا پايين بودن درصد تعداد كاربران اينترنت در ايران به مفهوم ضروري نبودن آن است؟ اما نكته ديگري كه به ذهنم رسيد اين بود كه حتي اگر اينترنت ابزاري ضروري هم نباشد و بخواهيم از آن فقط به عنوان وسيلهاي براي تفريح، فرستادن Email و پر كردن اوقات فراغت استفاده كنيم، آمار كاربران ايراني بايد بسيار بيشتر از شرايط فعلي باشد. ميپرسید چرا؟ آمار ارسال پيامك را ميخواندم و رقم ارسال 110 ميليون پيامك در يكي از اعياد برايم بسيار هيجانانگيز بود، 110 ميليون پيامك و يا به عبارتي 15 ميليارد تومان درآمد در جيب مبارك شركت معظمه مخابرات فقط در يك روز! جمعيت ايران را دوباره چك كردم؛ حدود 73 ميليون! (نميدانم چرا ميخواهم بپرسم پیدا کنید پرتقال فروش را!) اگر اضافه كنم كه بسياري از افراد موبايلدار هيچگاه از پيامك استفاده نميكنند، اين رقم بسيار جالبتر خواهد شد. شايد شما هم با من همعقيده باشيد كه بسياري از كاربران پيامك، كاربران بالاقوه اينترنت هم هستند. پس چرا با اينكه هزينه استفاده از اينترنت به مراتب پايينتر از پيامك است (و یا اینکه برخلاف هزینه پيامك، روند رو به كاهشي را نشان ميدهد)، از محبوبيت كمتري برخوردار است؟ مطمئن هستم كه مردم ايران همانطور كه نشان دادهاند، به سرعت خود را با فناوريهاي روز وفق ميدهند (و اين جداي از چگونگي استفاده از فناوريهاست، مثلاً پيامك به منظور ارسال جوك ابداع نشده!). بنابراين پايين بودن آمار استفاده از اينترنت بحث جدي و قابل ملاحظهاي است. به نظر ميرسد كه يكي از موانع اصلي بر سر راه گسترش اينترنت، نيافتن كاربردي ولو تفريحي برای آن و محدوديتهاي فراوان براي دسترسي به وبسايتهاي مختلف باشد. تفكر حاكم بر سياستگذاريهاي اينترنتي در ايران، تفكري غیر دوستانه است. اينكه اينترنت يك اسلحه است چون توسط كشورهاي غيردوست ساخته و ابداع شده، اينكه اينترنت وسيلهاي براي منحرف كردن جوانان توسط فرهنگ مبتذل غرب است و دلايلي از اين قبيل اعتقاد قلبي برخي از سياستگذاران در كشور است که به نظر ميرسد نياز به بازبيني داشته باشد. چاقو به صرف چاقو بودن يك سلاح محسوب نميشود و مهم شخصی است که آن را در دست دارد، چراکه او نحوه استفاده از آن را تعريف ميكند. آیا اگر چاقوي شما ساخت يك كشور به اصطلاح "دشمن" باشد، لزوماً به معناي كشنده بودن آن است؟ واقعیت این است که چه خوب و چه بد در حال حاضر تصور دنياي بدون اينترنت بسيار دور از ذهن مينمايد، همانطور كه تصور داشتن آشپزخانهاي بدون چاقو. لازمه رسيدن به مراحل توسعه از طريق اينترنت، گذر از چالشهاي كنوني بر سر خودِ اينترنت است و اين ممكن نخواهد بود مگر ديدگاه خود را نسبت به اينترنت تغيير داده و آن را به عنوان ابزاري ضروري در جهت رسيدن به اهداف والاتر بدانيم. و این اصلاحِ ديدگاه، شامل حال مسؤولين و كاربران با هم است و تا حد بسيار زيادي به هم وابسته خواهد بود. به عبارت ديگر اصلاح يكي بدونِ ديگري يك چرخه باطل است و بسی ناممكن مينمايد. حقیقت این است که "چاقو دسته خودش را نخواهید برید" و این وظیفه والدین، مسؤولین، مدارس، و صد البته ما مطبوعات است که در دست گرفتن مطلوب آن را به جامعه و به خصوص جوانان بیاموزانیم. قدرت و هنر واقعی در این است و فیلتر کردن اینترنت بیشتر به قدرتنمایی ميماند.
اين روزها در مجله اينترنت بهطور جديتري به دنبال تغيير روال انتشار از دو-ماهنامه به ماهنامه هستيم، خواستهاي كه بسياري از خوانندگان عزيز بارها عنوان كردهاند و مسؤولان نشريه نيز همواره خواهان آن بودهاند. منتظر خبرهاي بعدي ما در اين زمينه باشيد و صد البته خوشحال خواهيم شد اگر نظرات شما را هم بشنويم. سلامت و شاداب باشيد. orand@netmag.ir
|
